Objaw Janewaya
Objaw Janewaya – jeden z klasycznych, późnych (i rzadkich), objawów skórnych bakteryjnego (najczęściej o etiologii gronkowcowej) zapalenia wsierdzia[1]. W objawie Janewaya obserwuje się małe, niebolesne zmiany na dłoniach i stopach, o charakterze rumieniowym albo krwotocznym, wywołane prawdopodobnie zapaleniem drobnych naczyń krwionośnych spowodowanym przez krążące we krwi kompleksy antygen-przeciwciało[1]. W razie odpowiednio szybko podjętego, właściwego leczenia do powstania tego objawu nie dochodzi. Zmiany w objawie Janewaya są podobne do guzków Oslera, ale w przeciwieństwie do nich nie są bolesne[1].
Rzadziej objaw pojawia się przy toczniu rumieniowatym układowym, anemii hemolitycznej i durze brzusznym[2].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Objaw opisał Edward G. Janeway (1841–1911) w 1899 roku[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Farrior JB., Silverman ME. A consideration of the differences between a Janeway's lesion and an Osler's node in infectious endocarditis.. „Chest”. 2 (70), s. 239–43, sierpień 1976. PMID: 947688.
- ↑ a b IS. Reddy, S. Gowrishankar. Janeway lesions - revisited. „Indian J Dermatol Venereol Leprol”. 79 (1). s. 136. DOI: 10.4103/0378-6323.104693. PMID: 23254753.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Richard E. Behrman Podręcznik pediatrii (Warszawa 1996) ISBN 83-01-11759-1
- Andrzej Szczeklik (red.): Choroby wewnętrzne. Przyczyny, rozpoznanie i leczenie, tom I. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005, s. 273. ISBN 83-7430-031-0.